www.theoloog.nl

De doorsnee kerkganger heeft ten aanzien van het thema ‘geboorte’ ten aanzien van Jesus veelal alleen het kerststalletje voor ogen, dat hij gewoon is van vroeger, en vandaag de dag zelf neerzet.

Een kerststalletje is een amalgaam. De magiërs (bij het kerststalletje in de gedaante van drie koningen) komen uit Matteus 2, de herders en de voederbak (met een ouderwets Nederlands woord ‘kribbe’ genoemd) komen uit Lukas 2:7 (een stal ontbreekt daar evenwel), terwijl de os en de ezel afkomstig zijn uit Jesaja 1:3.

Eigenlijk beschrijft alleen het Lukasevangelie een geboorte. Mat. 1:1-18a geeft de geslachtslijst van Jesus, terwijl 1:18b-25 een gebeurtenis beschrijft aan het begin van Maria’s zwangerschap. Omdat Herodes in het verhaal met de magiërs alle jongetjes tot twee jaar laat ombrengen, is het niet waarschijnlijk dat het verhaal gaat over een baby van 12 dagen oud.

Maar op 25 december, de geboorte des Heren, speelt het thema ‘geboorte’ nóg veel breder in de Schriftlezingen.

Het Johannesevangelie gaat in de Bijbelse lijn staan, dat geloofshelden niet ergens gedurende hun leven dat geworden zijn, maar vanaf het begin zo geduid moeten worden. Daartoe vertelt de Bijbel bijzondere geboorteverhalen (denk aan Moses in zijn biezen arkje in Exodus 2:1-10). Het Johannesevangelie gaat daarom bij het spreken over Jesus de Christus zelfs terug naar het scheppingsbegin, waarbij het Woord bij God was en God het Woord was (Johannes 1:1-3). In de inleiding van het Johannesevangelie wordt het beeld gebruikt van de boezem, de schoot van de Vader (1:18).

In Hebreeen 1 wordt het thema ‘geboorte’ nog anders uitgewerkt. De beroemde Kerstpsalm, Psalm 2:7 ‘jij bent mijn zoon, ik heb je vandaag gebaard’, wordt toegepast op de opwekking van Jesus door de Vader en zijn zetelen aan de rechterhand Gods in de hemel.

Kortom: laat kerststalletjes niet je zicht op de volheid van de Schriften verengen. Pas op voor kerststalletjes!