www.theoloog.nl

Pastores en leden van de Raad van Kerken moeten met onmiddellijke ingang vrije toegang kunnen krijgen tot alle vreemdelingen in detentie.

Het vraagstuk van vreemdelingen die naar Nederland komen, bestaat uit minstens twee elementen: wie laten we toe tot Nederland? en: hoe behandelen we mensen die tot Nederland toegelaten willen worden? Ten aanzien van het toelatingsbeleid zijn we de afgelopen jaren veel strenger geworden. De meerderheid van de mensenbevolking leeft nu eenmaal op een plekje aardbol waar het aanmerkelijk slechter toeven is dan in Nederland, maar we kunnen, helaas, nu eenmaal niet iedereen hier opvangen. Maar daarmee mogen we natuurlijk niet onze ogen sluiten voor mensen die wegens zeer groot gevaar voor hun leven naar Nederland vluchten.

Het lijkt erop dat met het strenger maken van het toelatingsbeleid ook de behandeling van mensen die hier aankloppen, strenger wordt en wel zodanig dat elementaire rechten in het gedrang komen. Vreemdelingen worden ook zonder ander vergrijp dan illegaal verblijf in detentie gezet.

Vreemdelingen in detentie kunnen vrijwel niet bezocht worden. Voor leden van de Raad van Kerken blijven de deuren gesloten. Pastores die wel toegang krijgen, mogen van wat zij in detentiecentra ervaren en zien, niets naar buiten brengen. Daartoe worden pastores soms zelfs onder zware druk gezet, met aantasting van gewetensvrijheid tot gevolg.

Hoe ook over het toelatingsbeleid gedacht mag worden, het recht op pastorale zorg en bezoek mag ook aan vreemdelingen in detentie nooit ontzegd worden!

In Nederland zet de Projectgroep Vluchtelingen zich voor vreemdelingen in detentie; voor meer informatie zie www.raadvankerken.nl.