www.theoloog.nl

Met het doodverklaren van de vrije wil door (neuro)wetenschappers, is de positie van de vrije wil binnen de filosofie de laatste jaren weer een actueel thema van discussie. God hadden we al eerder doodverklaard maar nu wij zelf op zijn stoel zijn gaan zitten, begeven wij ons in een interessant vacuüm: is daar eigenlijk wel ruimte voor de mens?

Deze filosofische vraag kun je gemakkelijk terzijde schuiven. Maar de concrete voorbeelden die eruit voortvloeien niet. Is het bijvoorbeeld verantwoord om kinderen geslachtsneutraal onderwijs te geven? De gedachte uit de genderideologie is dat de mens zelf de keuze moet hebben om man of vrouw te zijn. Maar waar blijft die keuzevrijheid als zelfs in ons DNA ons geslacht al gedetermineerd is?

Met deze ambivalente wetenschappelijke achtergrond, durf ik de volgende stelling aan:

Wij hebben zelf ontdekt dat we niets te kiezen hebben over ons werkelijke mens-zijn.